.SAYA SAYANG AWAK.

.bce post awak. 

.rasa sedih. 

.rasa rindu. 

.rasa sebak. 

.rasa hilang. 

.rasa memerlukan. 

.nak awk kat sini. 

.nak dgr suara awak bercerita. 

.berceloteh. 

.ketawa. 

.menangis. 

.depan saya.

sungguh saya rindu.
tapi sy xnk mse dlu berulang.
msti awk pelik kan?
knapa sy xnk mse dlu berulang?
sbb sy nk ia kekal dlm memori.
sebagai memori yang terindah.
kalau mase boleh diulang lagi,
apa makne memori?
apa perlunya kenangan?
jadi, sy xnk ia terulang.
cukup sekadar saya kata yang saya nak buat memori baru.
saya nak buat kenangan baru.
yang penting, 

sy nak kita buat sume memori tu SAMA2.

kalau awk bce post ni,
sy harap awk tau sy tulis ni dgn harapan.
harapan nanti kita jumpa dan spend mse sme2.
xkisahla klu utk buat smuanya kta prlukan sminggu,
setahun,
bahkan selamanya pun...
...sy rela.
Sbb sy sgt rndu skarang.
dan kalau awk bce post ni jugak,
sy harap awk tau,
saya tulis entry ni dgn airmata yang tertahan-tahan.
sbb sungguh sy terkenang mse kte salu same2.
mse tu,
kte ad byk mse sme2,
tp kte mcm endah x endah jek kan?
mcm,
ala..xpe..esok ad lagi...
tp mcm mne klu sbenarnye,
esok tu xpernah ad?
esok tu xpernah sampai?
mcm mne kalau mse kte tamat hari ni je?
sdih bila sy fkir,
sy akn trlambat.
takut bila sy fkir,
pluang kdua x akan pernah datang.

jadi awak,

kalau dulu sy prnah buat salah kat awak, sy mintak maaf.

kalau dulu sy prnah buat awk marah, sy mintak maaf.

kalau dulu sy sakitkan hati awk, saya mintak maaf.

dan awak,

untuk semua yang awak buat, terima kasih.

untuk semua yang awk ajar, terima kasih.

untuk semua yang sy dpt hari ni, terima kasih.

dan...

untuk memori ini, 

yang mampu buat saya;

senyum,

ketawa,

menangis,

TERIMA KASIH.

Nurul Jannah Mat@Mohamad & Azira Amalina Abd Rahman,

Nur Aqilah Muhammad Rosdi sayang awak.

SANGAT-SANGAT.

 

...i'm just a mere girl...

sebak tibe-tibe T_T

Pukul 4 pg, bahana pasang lagu Maher Zain, terus hujan xberhenti. ~~ulalaa...mlm ni langgar tabii menangis pukul 4pg xtdo sbb lagu. Ulang lagi, sebab LAGU.

Tapi sungguh,

lagu ni sangat menusuk terus ke jantung. Tajuk dia= Insha Allah.

Sory xde vdeo lagu ni yg da donlod. Tpkse bg link jek. Kenapa lagu ni sangat menusuk?? Jom hayati lirik dia,

Every time
You feel like you cannot go on
You feel so lost and that you're so alone
All you see is night
And darkness all around
You feel so helpless you can't see which way to go
Don't despair
And never lose hope
'Cause Allah is always by your side

Insha Allah
Insha Allah
Insha Allah
You'll find your way

Insha Allah
Insha Allah
Insha Allah
You'll find your way

Every time
You commit one more mistake
You feel you can't repent and that it's way too late
You're so confused
Wrong decisions you have made
Haunt your mind and your heart is full shame
But don't despair
And never lose hope
Coz Allah is always by your side
Insha Allah
Insha Allah
Insha Allah
You'll find your way

 
Insha Allah
Insha Allah
Insha Allah
You'll find your way

Turn to Allah
He's never far away
Put your trust in Him
Raise your hands and pray
Ya Allah
Guide my steps, don't let me go astray
You're the only one who can show me the way
Show me the way
Show me the way
Show me the way

InshaAllah
InshaAllah
InshaAllah
We'll find the way

Lyrics: Maher Zain & Bara Kherigi
Melody: Maher Zain
Arrangement: Maher Zain & Hamza Namira
© Awakening Records 2009

Nah, dengan penulis lirik, ngn composer ngn producer skali ak taruk bagai..bukan malas oukeh? Saje nak kredit. Nk tnjuk copy paste pnye keje. Huhuk. =PP

Tapi nampak x knapa ak sgt sebak dan tachink dgr lagu ni? X nmpak?? Sungguh la hati kayu..

Nak terangkan satu-satu, mungkin agak payah. Ak tgh meleleh ni...payah la nk taip panjang. Cukup skadar ak bgtau yg lagu ni brmakne. Kenapa? Oukeh ak bg 1 sebab. Sebab yg len xpyh nk susah2 pikir, mmg xde pon.

Lagu ni punye la lme brkampung lam laptop, tp nape ntah langsung xtrbuke aty nk pasang or nak dgr. But somehow, di pagi dinihari ni mse duk ushar lagu Rizu-Satu Hari Lagi, tetibe tenampak link lagu ni. Trus klik tnpa pikir 2 kali. Mse tuh cume pikir, "..hah, lagu glemer. tengok sikit best ke x ramai sgt org suke ni.."  Skali bukak trus jatuh cintun. Erk, menipu. First time bukak fail, vdeo error. Eheh...but second bukak trus jatuh cintun tau! Bukan senang qilah nak jatuh cintun ngn lagu. Bila dh smpai tahap bukak jek trus minat tahap dewa, mknenye lagu tu sgt dewa la! Huih, ape punye bahasa..menangis cg BM...
But seriously, knape ak suke lagu ni? huh, dr tadi duk kenapa-kenapa. tolong lempang sikit budak ni bg sedar. Aiseh jangan marah. Nak bgtau la ni. =)) Lirik dia. Susunan muzik dia. Suara Maher Zain. Muke Maher Zain. oukeh, tu sebab terkuat. weeeee~~ takdela takdela. Sebab terkuat minat lagu ni, lirik dia. Ye, lirik dia. Sangat bermakna. Lirik yg buat ak rase, 
~~xpenah sedetik pon sebenarnya dalam hidup ni, kita sendirian. There's always HIM.
~~xpenah sedetik pon sebenarnya dalam hidup ni, kita dah terlambat. There's always A SECOND CHANCE. 
~~xpenah sedetik pon dalam hidup ni, kita sempurna. There's always MISTAKE.
Kesimpulannya, lagu ni ajar ak banyak perkara. Perubahan atas tangan kita. Baik atau buruk, pilihan sendiri.

Semoga ini kekal. Amin.

...i'm just a mere girl...

-_-"

AWAS! ini entri soal hati dan perasaan.

sebab ramai sgt bertanya dan curiga, mari sy ulang lagi sekali~~i have SOMEONE SPECIAL: not. i have nobody yet, clear?? uish, sudah la..haha...semua post di fb tu cuma mainan semata-mata. sy tengok sume orang post jiwang2, sy pon nak buat jugak. haha...kinda childish kan?? biar la....

but i have to admit. my heart DO move towards somebody lately. but sape, knape, dimana, bgaimana or whatever aneka questions yg mungkin korang tanya, maaf, xboleh jawab. i have to clear this with my heart first. tamau la involve dengan feelings segala bagai ni...xsesuai...hahaha...okela, short jek kan?? sbb mls nak tulis pnjg2. lg senang short and filling. klu pnjg n mrapu-rapu mcm slalu buat tuh nk buat ape?? melenguhkan jari yg mnaip jek.

SALAM AIDILFITRI!!

Salam Aidifitri!

 |oke la...kat rumah xde pon ketupat mcm ni, iklan jek lebih..=)) |

Hari ini, September 10, 2010, 1 Syawal menjengah tiba. sory lambat post pulak. ~~Ehehee... ;))

Tahun ni rye umah m,tok....seawal jam 930 pg kami sudah disana [ececee....macam awal sangat laa...haha XD ]. Masa smpai tu sume org xsmpai lagi, ade xde pon fmily kjue, fmily abg g, fmily pksu, ngn family chuno psl mike2 sume tdo umah mktok.ecess..konon xde orang..padahal ramai sangat! mcm nk pecah dh umah mktok. haha...pg td sesi bergambar dgn family. best gile..agak2 kan, aku kot paling cun?? hahaha...xleh blah perasan! lps ni nk cpy sume gmbar ng abg fwz....uish, suke suke!!  =))

lps ni dlm pukul 6, dh nk gerak p umah wan. eeiiii, lagi la syok!!!! dh lme xbalik kampung...rse rndu...=')) uhuk3....nk balik jmpa wan pulak =D ...ma kate mkcik ani pon ade jugak..eeii...duit raye panggil, duit rye panggil..hahaha  =D tahun ni xdapat banyak duit rye =( [isy, spoil sungguh! =P] lps ni nk jln umah pk sedara kne g mntak la..  lalala~~ nakal sungguh anak rosdi ni, kan? kan??  blueks! =X

ok la, nnti nk post lagi len kali...dh dpt gmbar dr abg fwz kalau rajin nk upload la..kalau xde tu..ehm2..paham2 la ye..haha  

SELAMAT HARI RAYA AIDILFITRI,
MAAF ZAHIR DAN BATIN!

wuhuu, dh smpai rumah, uyeay!!!!! =D

ulala~~ sesungguhnya dr tajuk pon org boleh tahu;

SAYA SANGAT HAPPY!!!!

dah smpai rumah. Ya Allah, punyalah sy xcited tggu hr ni akhirnya smpai jugak umah. xnak ckp pnjang, nk bgtau ni jek...len kali jek la story ye?? tata!!!

ok, maaf.

saya tau, silap saya. saya tau dia marah. saya tau, kawan saya sdih. saya tau, saya dah give up. saya tau, saya serabut. saya tau, ini adalah kali yang terakhir.

saya buat dia marah. saya xsengaja. xniat pun nak burukkan keadaan. tp, itu yg jadi. jadi, semua ni silap saya. saya dah buat kawan sy sedih dengan hal ni. jadi, saya give up, sebab saya rasa serabut sangat. ini adalah kali yang terakhir kita akn bicara, so selamat tinggal.

mse knal dulu, niat mmg nak balas balik. ok, awal2 lg niat brkawan dh terpesong, so mntak maaf sgt2 ye. sy geram awk main2kan kwn sy. sebab sy knal dia, dan awk xlayak utk buat dia mcm tu. lps knal, sy tau awk xjht sgt. so sy xjd jlnkn plan sy. sy biarkan awk dgn dunia awk dan sy tolong nsihatkn kwn sy utk brtenang dlm wktu yg sme. sy bkn baik sgt, sy bru sedar hakikat tuh *ouch!* jadi sy bukan yg trbaik utk jd pndendam dan si tukang bls dendam...[ecess...fail tatabahasa...]

bila keadaan makin tegang, awk gado dgn kwn sy, dia xnk musuh dgn awk...nk kmbali normal wlupun xbrkwn...sy nsihatkn dia jmpe awk dan slow talk. dan everything was fine once again. smpaila hari itu. DISASTER. satu insiden merubah segalanya. pandangan kami, dan perubahan hubungan kalian.

mula2, kami bimbang. tapi, satu berita mengubah pandangan kami. dari bimbang kami jadi cuak. dari sini la, bermula episod kebencian. sungguh, sy akui, silap sy beritahu kwn sy ttg hal tu. silap sy sbb brcerita ttg hal tu. silap sy sbb ambil tau. dan silap sy sbb concern wlupun sy bukan dtempat yg spatutnya utk buat mcm tu. utk itu, maaf.

kami cuba korek crita sbenar. cari pangkal cerita dan dimana akhirnya. cari punca dan asbab2 utk sumenye.

tapi kami silap, kami xpatut amik tau sbenarnya kan??

sbb lps awk tau knapa kami lwt awk kat hspital, awk mrh kwn sy. kamu gado balik. dan dia kmbali sedih. awk faham x sy xsuke?? xsuke tgok dia sedih?? sbb awk xphm la awk buat sume tu. sy tau awk sakit, sy tau hati awk luka kami buat cmtu, tp please amik tau yg tu sume silap kami. ok fine! kami mengaku, ITU SILAP KAMI!! so tolong jgn mrh dia lagi.

saya xboleh undurkan masa, pun sy xboleh nk padamkan storyline sebelum ni, ubah sumenye....xboleh...sbb tu skrg yg trmampu, maaf. utk sekian kesalahan dan kesilapan, maaf. untuk sebuah perkenalan, maaf. untuk semua kesulitan, maaf. dan akhir sekali, utk semua yg berlaku ni, maaf.

MNASMR, maafkn sy.

Saya bukan anti-sosial, OK??

Oklah. Tajuk mungkin agak garang. Saya mungkin tengah marah. Atau bengang. Atau sakit hati. Atau apa-apa saja mood yg kamu mau. Choose.

Saya bukan anti-sosial. Saya mahu semua orang tau itu. Saya hanya manusia biasa yg mungkin agak tidak ordinary tapi mahukan ke'ordinary'an itu. Orang mungkin akan kata saya sombong atau tidak sedar diri, tapi perlukah saya peduli?? Saya hanya mahukan tempat dimana saya dan orang lain di sekeliling saya rasa selesa. Saya tak suka berada dalam keadaan serba salah, dan saya tak mahu orang lain merasakan hal yang sama. Just give me a fair world to live. Tolong jangan judge saya ats pandangan kamu, sila dalami saya dan tengok dari sudut pandangan saya.

Jujur, saya letih dengan semua ni. Saya serik dengan perasaan tidak diperlukan. Hal-hal yang semacam,
"i just don't belong here, spare me a space for me and myself, don't bulk in my space, stay away from this wuteva-nut," or those wuteva thing yg boleh buat orang prejudis. Saya mahu berubah. Untuk itu, tolong saya. Saya xperlukan kritikan yang boleh buat saya jatuh, saya hanya mahu kamu berikan sedikit kekuatan dan kata semangat untuk saya menjadi lebih baik. Hanya itu. Kalaupun tidak mampu, tolong jangan prejudis dan hina saya. Saya juga punya hati dan perasaan. Kamu tahu apa erti sakit? Tolong jangan ulanginya. Hanya itu.

Kadang-kadang saya rasa tersisih bila teman2 senang merapatkan diri masing2 dalam kelompok mereka yg tersendiri sedangkan saya hanya mampu memandang dan memendam. Saya juga mahukan perhatian itu, saya juga mahu merasa diri ini penting, saya juga ingin meluangkan sejenak masa bersama kalian. Bukan ingin menyalahkan sesiapa, cuma menyesali kekurangan diri yang meresahkan. Dan kadang-kadang saya amat sakit bila waktu sya terasa diperlukan hanyalah pada waktu mereka buntu, bukan pada waku mereka ingin sama2 memerah otak mencari exit.

Orang tidak tahu apa yang saya fikirkan, orang tidak tahu apa yang saya rasakan, dan tidak semua orang mengalami apa yang saya lalui sekarang. Jadi jangan anggap semua orang seperti kamu, jangan ingat lorong hidup semuanya cerah dan lurus, dihiasi latar indah sepanjang jalan....banyak liku yang harus ditempuh dan ingat, stiap jalan hidup membawa takdir cerita yang berbeza.

Kalau saya mampu memilih, saya juga mahukan keistimewaan itu, kebahagiaan itu, dan ketenangan itu. Saya mahukan hidup seumpama itu. Kehidupan yang bagaikan sempurna dari seluruh sudut. Siapa mahu hidup bagai dalam lembah duri? Tapi apa yang hati ingin selalu tak seiring dengan rentak kaki berlari. Hati ingin bahagia, tapi kaki sudah xmampu melangkah dan tangan sudah tak mampu menggapainya.

Jadi tolong jgn cabar saya lagi. Saya mohon. Titik.

Saya bukan anti-sosial, saya hanya segan mahu bergaul. Saya tahu susah untuk hdup dengan rentak pasif dlm kancah bumi yg serba aktif sekarang, tapi apa yg mampu saya lakukan kiranya ini cara saya terdidik??  Saya bukan mahu menafikan kehendak sosialiti zmn sekarang, cuma intuisi diri tidak mengizinkan saya bergaul sebagaimana orang lain. Saya mahu, amat mahu hidup dlm lingkungan kawan yang ramai, tapi apa daya bila rasa malu itu membatasi semua keinginan hati. Saya hanya mampu memandang dan merasa cemburu pada teman2 yang agak aktif tanpa mampu mengubah keadaan saya sendiri. Jadi jangan pandang saya jelik kerana saya bukan tidak mahu berkawan, saya cuma tidak mampu kerana saya xpunya resipinya.

Saya bukan anak derhaka, dan saya tidak mahu Allah mengambil nyawa saya dalam keadaan sebaliknya. Ibu tak izinkan saya bergaul rapat dengan lelaki, bahkan dengan tiket "kwn sekelas" pon ibu masih mahu menanam curiga. Kawan2 lelaki yg agak rapat pun sy semai waktu blajar di sekolah menengah, lain dari itu tiada. Itupun dengan pengawasan berterusan dari ibu.

Jadi jgn kata saya anti-sosial. SAYA BUKAN ANTI-SOSIAL.